Шохис(индекс)-и нави ҷаҳонии ҳуқуқи кӯдакон, ки вазъи кӯдаконро дар 194 кишвар арзёбӣ мекунад, нашр шуд.

Бо фармони директори Агентии кадастри назди Кумитаи миллии Ҷумҳурии Ӯзбекистон оид ба шаҳрсозӣ ва рушди устувори бозори манзил (рақами бақайдгирӣ №3858 аз 25 июни соли 2026) методикаи арзёбии оммавии амволи ғайриманқул тасдиқ гардид, ки пас аз се моҳ эътибор пайдо мекунад.

«Аз нек боғ мемонад» – мегӯянд. Оне, ки дили пур аз меҳру инсонгарӣ дораду дунёро бо чашми хирад мебинад, албатта, амали неку кори хайрро пеша мекунад. Бо шоир Нормурод Каримзода як-ду маротиба вохӯрдаам. Афсус, ки суҳбате надоштем. Ба қарибӣ китоби шоир «Бо чашми дил» дастрасам гардиду бо майли тамом хонда баромадам. Рости гап, аз муаллиф хеле миннатдору хурсанд гаштам. Кори савобу хайреро анҷом додаанд.

Қадаҳҳои бузурги нӯшокиҳои газдор, бургерҳои калонтар, табақҳои пур аз хӯрок — дар давоми ним асри охир дар баъзе кишварҳои ҷаҳон ҳаҷми ғизо ба таври назаррас афзоиш ёфтааст. Ҳамзамон бо ин, шумораи одамони гирифтори фарбеҳӣ низ бештар шудааст.

Тибқи пешгӯии обу ҳаво, рӯзи 29 июн дар аксари минтақаҳои Ӯзбекистон ҳарорати ҳаво каме паст мешавад. Дар баъзе ноҳияҳо шамоли сахт бо чангу ғубор ба амал омада, дар минтақаҳои кӯҳӣ ва теппаҳо борони кӯтоҳмуддат ва раъду барқ дар назар аст.

Деҳаи Чоркесари ноҳияи Поп яке аз минтақаҳои зебоманзар ба шумор меравад. Ин макон, ки дар доманаи кӯҳҳои санглох ҷойгир аст, ором, тоза ва бениҳоят зебост. Дар ин ҷо мардум асосан бо парвариши чорвою парранда машғуланд. Мувофиқи рушду ривоҷи замон минтақа дар асоси лоиҳаҳои бузурги иқтисодӣ ташаккул меёбад.

БЕЖАН ва МАНИЖА. Бежан писари паҳлавон Гев, Манижа бошад, духтари нозпарварди Афросиёб. Якдигарро дӯст медоранд. Вале лозим меояд аз имтиҳони сахти рӯзгор гузаранд. Бо кумаки Рустам ба мурод мерасанд.

Дар маркази «Ғамхорлик», ки дар ноҳияи Поп ҷойгир шудааст, таҳти мавзӯи «Ислоҳоте, ки дар маркази «Ғамхорлик» барои шахсони маъюб амалӣ шудаанд: натиҷаҳои амалӣ ва нақшаҳои оянда» семинари ҷумҳуриявӣ баргузор гардид.

Ғаллапарварони вилояти Сурхондарё соли ҷорӣ ба 84 ҳазору 672 гектар замин ғалла кишт намуда, 271 ҳазору 300 тонна дони сара ҷамъ оварданд ва дар миқёси вилоят аз аввалинҳо шуда супоришоти солонаро барзиёд иҷро намуданд.

Нашъамандӣ, ки онро «вабои аср» меноманд, заҳри марговар буда, ҳаёти осоиштаи инсонро халалдор ва ақли ӯро мутеъ мекунад. Имрӯз маҳз ҳамин хатар ба саломатӣ, сарнавишт ва ҳатто ояндаи инсоният таҳдид мекунад. Мо бо он на танҳо ҳамчун як беморӣ, балки ҳамчун як фалокати ҷаҳонӣ низ мубориза мебарем.