Олимони амрикоӣ тадқиқоти васеъмиқёс гузарониданд, ки ҷанбаҳои нави раванди пиршавии инсонро ошкор намуд.

Бо мушоҳидаи ихтиёриёни аз 25 то 75-сола, муҳаққиқон муайян карданд, ки пиршавӣ тадриҷан рух намедиҳад, балки дар мавҷҳо, бо ду қуллаи асосии тағирот рух медиҳад: тақрибан 44 ва 60-солагӣ.

Профессор Майкл Снайдер аз Донишгоҳи Стэнфорд, ки ин пажӯҳишро раҳбарӣ мекард, гуфт: “Мо на танҳо бо мурури замон тадриҷан тағир намеёбем. Баъзе тағйироти воқеан драмавӣ вуҷуд доранд."

Дар рафти озмоиш олимон дар давоми чанд сол мунтазам намунаҳои хун, шрамҳои пӯст ва луобпардаи 108 ихтиёриёнро таҳлил мекарданд. Онҳо беш аз 135 000 молекула ва микроорганизмҳои гуногун, аз ҷумла РНК, сафедаҳо, метаболитҳо ва бактерияҳои гуногунро омӯхтанд, хабар медиҳад rg.ru.

Бозёфтҳои ғайричашмдошт ин буд, ки авҷи аввалини тағйирот дар синни 44-солагӣ ҳам дар занон ва ҳам дар мардон мушоҳида шудааст. Ин дигаргуниҳо ба молекулаҳои марбут ба системаи дилу рагҳо ва мубодилаи моддаҳои гуногун таъсир мерасонанд. Қуллаи дуюм, тақрибан 60-солагӣ, бо тағирёбии молекулаҳое, ки барои масуният, мубодилаи карбогидратҳо ва фаъолияти гурда масъуланд, хос буд.

Ин бозёфтҳо бо таҳқиқоти қаблӣ мувофиқат мекунанд, ки афзоиши якбораи хатари бемориҳои вобаста ба синну сол, аз қабили бемории Алтсгеймер ва бемориҳои дилу рагҳо пас аз 60 соларо нишон медиҳанд. Муҳаққиқон инчунин бар асоси маълумоти қаблӣ эҳтимолияти авҷи сеюми тағиротро дар синни 78-солагӣ тахмин мекунанд.