Мулоқоти рӯ ба рӯ бо мардум, ҳал намудани мушкилот ва ниёзҳои муҳими онҳо яке аз вазифаҳои муҳими рӯзмарраи мо гардидааст. Ҳамзамон, ин раванд ба ҳар як роҳбар масъулияти махсус вогузор мекунад, онҳоро водор месозад, ки бо дарди мардум зиндагӣ кунанд ва барои ҳалли мушкилоти онҳо роҳи дуруст нишон диҳанд.

Омӯзиши мушкилоти сокинон дар маҳалҳо, додани баҳои одилона ва воқеъӣ ба онҳо, ҷустуҷӯи роҳҳои бартараф кардани камбудиҳо кори на ҳар кас аст.
Мулоқот бо мардум барои такмили куллии муносибатҳои мутақобилаи мақомоти давлатӣ бо шаҳрвандон замина фароҳам меорад ва имконият медиҳад, ки бо аҳолӣ пайваста мулоқот карда, механизмҳо ва усулҳои нави самарабахши ҳал намудани мушкилоти онҳоро пайдо кунанд.
28 декабри соли 2016 Фармони Президент «Дар бораи чорабиниҳо оид ба такмили куллии низоми кор бо муроҷиатҳои шахсони воқеӣ ва ҳуқуқӣ» қабул шуда буд. Тибқи он, Қабулхонаҳои халқии Президент ва Қабулхонаи виртуалӣ ташкил карда шуданд.
Ҳамчунин, бо қарори роҳбари давлат аз 8 августи соли 2017 «Дар бораи чорабиниҳои афзалиятнок ҷиҳати таъмини рушди иҷтимоию иқтисодии босуръати минтақаҳо», фаъолияти секторҳое, ки дар ҳамаи минтақаҳои кишвар ба роҳ монда шуданд, омили муҳими наздиктар кардани мақомоти давлатӣ ба аҳолӣ ва ташкили муколамаи мунтазам бо мардум гардиданд.
Зеро, ба гуфтаи роҳбари давлатамон, моро халқ тарбия карда, ба воя расондааст. Ба ҳамаи мо халқ ризқу рӯзӣ додааст. Ба мо бовар карда, моро роҳбар интихоб кардааст. Пас, пеш аз ҳама бо кӣ бояд мулоқот кунем? — бо мардуми худ. Бо кӣ бояд машварат кунем? — пеш аз ҳама бо халқамон. Дар ин сурат, халқ аз мо розӣ мешавад. Вақте халқ розӣ бошад, дар кор самара ва баракат хоҳад буд...
Дар ҳақиқат, шаҳрвандон солҳо дар байни идораҳои гуногун сарсон мешуданд. Дастрасӣ пайдо кардан ба қабулгоҳҳои роҳбарони аввал барои мардум қариб ғайриимкон гардида буд. Хусусан, ин ки мақомоти давлатӣ ва ҳокимиятҳои маҳаллӣ пушти панҷараҳои оҳанин пинҳон мешуданд, ба мардум сахт таъсир мекард ва боис мегардид, ки эътимодашон ба роҳбарон коста шавад. Дар натиҷа, фосилаи байни давлат ва мардум хеле дур шуда буд.
Маҳз аз ҳамин сабаб, роҳбари кишвар Шавкат Мирзиёев ислоҳотро аз таъмин намудани ҳуқуқҳои инсон, барпо намудани пули эътимод байни давлат ва мардум оғоз карданд. Он чиз ки ба муроҷиатҳои ҳамватанонамон — фикру андешаҳо, дарду ташвишҳо ва орзуҳои онҳо дар сатҳи Президент аҳамият дода мешавад, барои ҳар яки мо аҳамияти калон пайдо кард.
Роҳбарони масъул ба дурдасттарин, душвортарин ҳудудҳо рафта, маҳалла ба маҳалла, деҳа ба деҳа, кӯча ба кӯча гашта, муроҷиатҳоро шунида, дар ҷояшон ҳалли онҳоро таъмин мекунанд.
Дар мусоҳибаи роҳбари давлатамон бо рӯзномаи «Янги Ӯзбекистон» таҳти унвони «Ӯзбекистони нав ба кишвари дигаргуниҳои демократӣ, имкониятҳои васеъ ва корҳои амалӣ табдил меёбад» роҳбари давлатамон таъкид карданд, ки ба розӣ кардани халқ, ҳалли мушкилоти онҳо ва фароҳам овардани шароити муносиб барои зиндагии фароҳам афзалият дода мешавад.
«...халқи мо ҳамаҷониба ҳақ дорад ва сазовори он аст, ки аз хидмати давлатӣ розӣ бошад. Танҳо ҳокимияти давлатие, ки бар асоси чунин принсипҳо бунёд шудааст, воқеан халқӣ ва демократӣ ҳисобида мешавад. Ин гуна давлат ва ҷомеа решаҳои сиёсию ҳуқуқӣ, иҷтимоию иқтисодӣ ва маънавию маърифатии қавӣ ва устувор хоҳанд дошт», — таъкид карданд Президент дар он мусоҳиба.
Бо назардошти хоҳишу ирода ва орзуҳои мардум, ки шарти муҳими бунёди давлати ҳуқуқбунёди демократӣ ва ҷомеаи шаҳрвандии озод аст, ба он ноил гардидем, ки мақомоти давлатӣ ба аҳолӣ дар асоси тамоюли «На шаҳрвандон, балки ҳуҷҷатҳо ҳаракат мекунанд» хизмат расонанд. Ин бошад далели он аст, ки низоми нави хидматрасониҳои давлатӣ барои осон кардани мушкилоти мардум, фароҳам овардани шароити қулай ва таъмини шаффофият дар муносибатҳои «давлат — шаҳрванд» таҳия ва ҷорӣ гардид.
Бо мақсади татбиқи сиёсати халқпарварона барномаҳо ва лоиҳаҳои зиёде ба ҳаёт татбиқ мешаванд. Аз ҷумла, барномаҳои «Деҳаи обод», «Маҳаллаи обод», «Панҷ ташаббуси муҳим», «Ҳар як оила — соҳибкор», «Ҷавонон — ояндаи мо» имрӯз дар зиндагии мо натиҷаҳои мусбати худро дода истодаанд.
Дар ҳақиқат, дар кишваре, ки мардуми он бо розигӣ ва қаноатмандӣ зиндагӣ мекунад, файзу баракат, сулҳу оромӣ ва хотирҷамъӣ ҳукмфармо мегардад. Ва дар кишваре, ки оромиву сулҳ ҳаст, рушд ҳамеша барқарор хоҳад буд.
Дар ҷамъомади видеоселекторие, ки таҳти роҳбарии Президенти мо 16 июни соли ҷорӣ баргузор гардид ва ба масъалаҳои натиҷадории ислоҳот, раванди корҳо дар минтақаҳо ва таҳлили масъалаҳое, ки аҳолиро нигарон мекунанд, бахшида шуда буд, ба фаъолияти Қабулхонаҳои халқӣ низ баҳо дода шуд.
Тавре таъкид шуд, вақтҳои охир Қабулхонаҳои халқӣ, ба ҷои он ки дарди мардумро шунаванд ва масъалаҳоро ҳал намоянд, ба як воситаи миёнарав табдил ёфта, муроҷиатҳоро ба ташкилотҳои давлатӣ тақсим мекунанд. Дар натиҷа, мушкилоти ҳалнашудаи маҳаллӣ тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ ба масъулин «расонида» шудан гирифт. Зеро, пушти ҳар як муроҷиат тақдири инсон, дард ва умеди ӯ қарор дорад.
Ҳақ аст. Оё масъалаҳое, ки дар қарор ва фармонҳои зиёди Президенти мо ифода ёфтаанд, орзуҳое нестанд, ки халқ дар дил нигоҳ медорад?! Ё ин ки роҳбари давлат, ки бо ғами мардум зиндагӣ мекунад ва барои сабук кардани мушкилоти онҳо хона ба хона, маҳалла ба маҳалла мегардад ва мустақим ба мушкилот рӯ ба рӯ шуда, ба ҳалли онҳо дар ҷояшон шурӯъ мекунад, далели ватанпарастӣ, халқпарварӣ, ҷасорат ва матонат нест?!
Инро гуфтан осон аст. Аммо ин роҳ роҳи оддӣ нест, балки роҳи эътимодест, ки бо дарди халқ ва муҳаббат ба халқ пайваст шудааст. Ин яке аз самтҳои афзалиятноки сиёсати прагматикӣ ва халқпарваронаву дурандешонаи Президенти мост, ки онро якҷо бо халқамон то ба охир мерасонем ва ҳеҷ гоҳ ба қафо намегардем.
Бешубҳа, бо дарди халқ зиндагӣ кардан барои мо вазифаи муқаддас аст.
 
Гулрух АГЗАМОВА,
раиси Кумитаи Палатаи қонунгузории Олий Маҷлис, аъзои фраксияи Ҳизби сотсиал-демократии «Адолат».