Фарзандони азизи мо!

Муаллимону мураббиёни муҳтарам!

Волидони гиромӣ!

Бо самимият ва аз таҳти дил шуморо бо Рӯзи дониш, ки дар беш аз 10 ҳазор мактабҳои кишвар дар рӯзҳои таҷлили 34-солагии истиқлолияти Ӯзбекистон баргузор мегардад, табрик мегӯям.

Аз таҳти дил хушҳолам, ки бештар аз 720 ҳазор хонандагони синфи якумро, ки дар ин рӯзи тантанавӣ зери садои «занги аввал» нахустин бор ба остонаи мактаб қадам мегузоранд, инчунин волидони онҳоро хайрамақдам мегӯям ва беҳтарин орзуҳои нек баён мекунам.

Дар солҳои охир симои мактабҳои мо, ҳамчунин тамоми кишвар куллан дигаргун мешавад, ки воқеан рамзи Ӯзбекистони Нав гардидаанд. Зеро ҳар қадар мактаб обод ва бароҳат бошад, ҳамон андоза ҳаёти тамоми ҷомеа шукуфо, пурмазмун ва маърифатнок хоҳад шуд.

Аз ин лиҳоз, минбаъд такмил додани раванди таълиму тарбия дар кишвар, ҳар сол бунёд кардани муассисаҳои нави таълимӣ, тақвияти пойгоҳи моддиву техникии онҳо ва табдил додани рушди маориф ба ҳаракати умумихалқӣ бешубҳа аз дастовардҳои бузурги солҳои охир маҳсуб меёбад.

Дар рушди мактаб – ин даргоҳи муқаддасе, ки барои рушду такомул ва камоли ҷисмонӣ ва маънавӣ, саодати насли ҷавону донои шумо имконоти васеъ мекушояд – мо ояндаи халқу миллатамонро мебинем. Мо чунин мешуморем, ки омили асосӣ, калиди асосии расидан ба ҳадафҳои бузурге, ки имрӯз пеши худ гузоштаем, пеш аз ҳама маориф, мактабҳои мост.

Солҳои охир донишҷӯён бо ёрии устодону мураббиёни худ чунин таваҷҷуҳи доимиро эҳсос намуда, дар таҳсил, эҷод, варзиш ва фаъолияти ҷамъиятии худ ба марҳалаҳои назаррас ноил гардиданд, ки ин, албатта, ба мо боз ҳам бештар қуввату нерӯ, илҳом ва бовариро ба фардо мебахшад.

Бисёре аз хатмкунандагони мактабҳо бо холҳои баланд ба донишгоҳҳои пешқадами кишвар ва ҳамчунин ба донишгоҳҳои маъруфи хориҷӣ дохил шуда, дар ҷомеа мақоми шоиста пайдо мекунанд, дар рушди Ӯзбекистони Нав саҳми бузург мегузоранд, ки ин шаҳодати нақш ва аҳамияти рӯзафзуни мактаб, муаллимон ва мураббиён дар зиндагии мост.

Боварӣ дорам, ки шумо, азизони ман, бо ифтихор ин анъанаҳои олиро идома дода, рушди онҳоро ба сатҳи боз ҳам баланд мебардоред.

Ҳеҷ гоҳ фаромӯш накунед, ки мактаб ин сеҳри донишандӯзист, китоби ҳаёт, ҳар дарсе, ки муаллим меомӯзад, ганҷи бебаҳои маънавист.

Агар шумо мақсади мушаххас гузошта, тамоми қувва, дониш ва қобилияти худро сафарбар кунед, бешубҳа ба орзуҳои худ мерасед.

Дар ин роҳ ба шумо саломатӣ ва комёбиҳои бузург орзу менамоям.

Ҳамаатонро бо оғози соли таҳсили нав табрик мегӯям!

Шавкат Мирзиёев,

Президенти Ҷумҳурии Ӯзбекистон