Тамошои ғуруби офтоб на танҳо як манзараи зебо, балки барои саломатии рӯҳӣ ва ҷисмонии инсон низ манфиатҳои зиёде дорад.

Олимон бар ин назаранд, ки чанд дақиқа мушоҳидаи осмони рангоранги шом метавонад сатҳи стресс ва изтиробро коҳиш дода, ҳисси оромӣ ва хушбахтиро афзоиш диҳад.
Тадқиқотҳо нишон медиҳанд, ки ҳангоми тамошои ғуруби офтоб дар инсон эҳсоси ҳайрат ва шигифтӣ ба вуҷуд меояд. Ин эҳсос диққати моро аз мушкилоту ташвишҳои рӯзмарра дур карда, ба лаҳзаи ҳозира бармегардонад. Ба ҳамин хотир, бисёре аз одамон баъди тамошои ғуруби офтоб худро оромтар ва сабуктар эҳсос мекунанд.
Нури мулоими шом инчунин ба кори соати биологии бадан таъсири мусбат мерасонад. Бо фаро расидани торикӣ, истеҳсоли мелатонин — гормони хоб фаъол мешавад, ки ба хоби босифат ва истироҳати беҳтар мусоидат мекунад. Мутахассисон мегӯянд, ки маҳз ҳамин раванд метавонад хатари изтироб, хастагӣ ва баъзе мушкилоти равониро коҳиш диҳад.
Бархе пажӯҳишҳо нишон додаанд, ки эҳсоси ҳайрат аз манзараҳои табиӣ, аз ҷумла ғуруби офтоб, хотира ва диққати инсонро низ беҳтар мекунад. Илова бар ин, чунин эҳсос одамонро меҳрубонтар ва нисбат ба дигарон ғамхортар месозад.
Ба гуфтаи олимон, инсон аз қадим бо гардиши табиии офтоб мутобиқ шудааст ва дидани тулӯъ ва ғуруби он барои фаъолияти дурусти организм аҳамияти калон дорад. Аз ин рӯ, ҳатто чанд дақиқаи оромона дар назди ғуруби офтоб метавонад барои саломатии рӯҳӣ ва ҷисмонӣ фоидаи назаррас дошта бошад.
Пас, шояд яке аз содатарин ва ройгонтарин роҳҳои нигоҳубини худ ҳамин бошад: баъзан аз корҳои рӯзмарра фурсат ёфта, танҳо ба ғуруби офтоб нигоҳ кунем.

Манбаъ: BBC Earth