Дар корхона 600 нафар бо шуғл фаро гирифта шудаанд.
Дар корхона 600 нафар бо шуғл фаро гирифта шудаанд.
Дар акс: дар корхонаи мазкур.
Аксбардор:
Ҳ. МАМАДАЛИЕВ (ӮзА).
Дар корхона 600 нафар бо шуғл фаро гирифта шудаанд.
Дар акс: дар корхонаи мазкур.
Аксбардор:
Ҳ. МАМАДАЛИЕВ (ӮзА).
Нависандаи амрикоӣ Луиза Ҳей дар китоби «Шифои зиндагӣ» навиштааст, ки тамоми бемориҳо аз афкор сарчашма мегиранд. Ба андешаи ӯ, саратон аз набахшидани худ ва дигарон хуруҷ мекунад.
Дар Бухоро бо ҳамкории шуъбаи вилоятии Маркази «Маънавият ва маърифат»-и ҷумҳурӣ, Садорати таълими томактабӣ ва мактабии вилоят, шуъбаи вилоятии Иттиҳоди нависандагон, Садорати вилоятии Иттиҳоди маҳалла марҳилаи вилоятии озмуни ҷумҳуриявии «Маънавиятчии ҷавон – 2024» баргузор гардид.
Ҳашари умумихалқӣ, ки бо мақсади тайёрӣ ба иди умумихалқии Наврӯз, зиёдтар намудани меҳру оқибати байни якдигар ва ҳаммаслакӣ, ободгардонию кабудизоркунии маҳаллаҳою ҷойҳои зисти аҳолӣ таҳти шиори «Маҳаллаи ободу пурфайз – ҳусни диёр» 18 марти соли ҷорӣ дар мамлакат ба амал омад, дар вилояти Бухоро низ бо рӯҳбаландӣ гузашт.
Сад сол қабл аз ин «Овози тоҷик» бо саъйи қувваҳои бузурги маънавӣ арзи ҳастӣ намуд.
13-14 декабри соли равон конфронси байналмилалӣ таҳти унвони “Осиё Connect: ривоҷи шабакаҳои ҳавонавардӣ дар замони нав” 170 коршинос ва мутахассиси соҳаи ҳавонавардии ҷаҳонро ба шаҳри Самарқанд гирд овард.
Дар фестивал 16 роботҳои ҳуманоид бо одамон якҷоя рақсеро бо маҳорати баланд иҷро намуда, тамошобинонро ба ҳайрат оварданд.
Ман бо «Овози тоҷик» аз соли 1957 то ҳол ошноӣ дорам ва онро дӯст медорам.
Роҳбари хидмати ахбори Садорати гумруки вилояти Самарқанд Ғайрат Сатторов хабар дод, ки дар минтақаи партовгоҳи шаҳр тадбири нест кардани маҳсулоти тамоку баргузор мешавад.
Эҳтиром ба рӯҳи аҷдод аз фазилатҳои олии халқи мост.
Платформаи ягонаи онлайнӣ, ки имкони гирифтани маълумотро дар бораи ҳаракати нақлиёти роҳи оҳан, ҳавоӣ ва автобус, инчунин хариди чипта фароҳам меоварад, таъсис дода, ба кор андохта мешавад.
Бунёдгузори адабиёти навини тоҷик, академик ва аввалин Президенти Академияи илмҳои Тоҷикистон (солҳои 1951-1954), Ходими хидматнишондодаи илми Тоҷикистон, академики ифтихории Академияи илмҳои Ҷумҳурии Ӯзбекистон, Қаҳрамони Тоҷикистон дар охири асри XIX – аввали асри ХХ баробари эҷоди сермаҳсул дар риштаи назму наср дар Бухоро зери таъсири боз як донишманди забардаст ва пешвои ҳаракати маорифпарварӣ Аҳмади Дониш, инчунин, Шарифҷон Махдум, Мирзо Сомӣ, Домулло Икром ва баъзе дигарон ба ҷараёни ҷа
Забон ин сарвати бебаҳо ва дастоварди бемисли ҳама гуна миллат маҳсуб меёбад. Ҳар як халқ забони нодири худро дорад, ки инъикоскунандаи таърихи ғанӣ ва фарҳанги ба худ хоси ӯ ба шумор меравад.